ششصدو شصت ودومین جلسه

سال نود وهفت اصلا سال عجیبی شده است.عجیب شروع شد.عجیب ادامه پیدا کرده است و..... شاید اردی بهشتی ترین اردی بهشت عمرمان را امسال سپری کردیم همانگونه که تیرماهی ترین تیرماه عمران را.

گرمای کلافه کننده ی تابستان هم نمی تواند دست دوستان کارگاه را بگیرد وبگوید بیا در خانه بنشینیم و کمی اختلاط کنیم!حتمن از لای هرم گرمای سخت جان تایستان راهی باز میکنند تا فرهنگسرا وتا اتاق 103 که فعلا میزبان ماست.

ساعت همان 5 و30 دقیق ی معروف.سوال اول همان لطفا کتاب هایی که خوانده اید؟ وبعد داستانی روان از خانم سدیدی که حالا خوب دیالوگ می نویسد وحالا می تواند داستان کوتاه را خوب شروع کند وخوب پایان بدهد.در ادامه خانم شریف عضو جدید کارگاه درست مثل همه ی کسانی که نویسندگی را ازدلنوشته شروع میکنند ما را مهمان قلمشان کرد که در مجموع مورد قبول واقع شد.بحث وبررسی ونقد داستان وگپ وگفت های خودمانی اهالی .